Upał, jaki jest, każdy wie:)

 

Życie pomidorów w taki upał jest bardzo trudne, bo choć lubią ciepło, ale nie w nadmiarze. Podwieszone firanki dobrze się sprawdzają:)

Na zewnątrz foliak pochlapany wapnem.

Bakłażany polne.

Zamiast klimatyzacji maślanka:) Naprawdę pomaga.

A najlepiej w lesie:)

Albo w chłodnym kurniku:)

Tegoroczny przychówek:)

Niestety trawa już wysycha i tylko niezniszczalne powoje mają się dobrze co mnie cieszy, bo bardzo je lubię.

"A powoje polne, chociaż także chwasty — to znów najmądrzejsze i najweselsze kwiaty. Najpiękniej ze wszystkich z rana witają słońce. Inne zielska nawet nie wiedzą, co to jest ranek, co wieczór, to dla nich obojętne. A powoje otwierają oczy, śmieją się, zaledwie słońce przygrzeje. Najpierw jedno oko, potem drugie, a potem jeden za drugim rozwijają się na powojach wszystkie wąsika. Białe, jasnoniebieskie, liliowe,-różne... Jeśli siedzi się koło nich cichutko, to robi wrażenie, że się obudziły i bezgłośnie coś do siebie szepczą. Wiedzą o tym nawet mrówki. Rano biegają po wąsikach, mrużą oczy przed słońcem i nasłuchują, o czym też kwiaty z sobą rozmawiają. Może opowiadają swoje sny?"  Ajtmatow Czingiz -Biały statek

Trwamy nadal.

 Dwa dni mżawki, kilka dni temu sprawiły, że trwamy. Marnie to marnie, ale trwamy:). Kiedyś przecież i tutaj spadnie deszcz, ale na razie mamy tylko alerty. Kiedy w prognozach mówią, że będzie padało prawie w całej Polsce, to to prawie jest tutaj:)

W Bugu jedynie 40 cm, ale dobre i tyle, bo nieco wcześniej był tylko 33 cm. Graniczna rzeka wysycha tak jak i nasze relacje z Ukrainą. Drugi raz granicy raczej już nie otworzymy i mogą nawet sobie hołubić SS Galizien (Hałyczyna) Nacjonalizmem w każdej postaci się brzydzę i nie nie jestem wyborcą Nawrockiego.

W Sobiborskim lesie jagód jest w tym roku niewiele. Są małe, suche i niesmaczne, a o grzybach można sobie jedynie pomarzyć. Może i są tam, gdzie więcej padało, ale ja takich obszarów leśnych nie znam. Dobrze, że las lubię nie dla jagód i grzybów, ale dla lasu:)

Trwanie.

 Ostatni deszcz padał w pierwszej połowie maja. Nie była to ulewa, ale starczyło go na tyle, by roślinki wzeszły. Od tamtego czasu nie spadła nawet kropelka. Podlewam tylko mały ogród, a duży musi sobie radzić sam. Może po niedzieli rozciągniemy węże i tam, a może spadnie deszcz i świat będzie piękniejszy:). Na razie chodzę i podziwiam  wielką niezłomność i optymizm moich roślin, bo trwają.

Maki i piwonie.

Bug, którego chwilowo ( mam nadzieję) nie odwiedzam. 

Zdjęcia męża, a szczupak powędrował sobie z powrotem do wody. Stan wody w Dorohusku wynosi jedynie 50 cm.:(

Z wnukami.

Przekwitają jabłonie.

Powtarzalność czynności, myśli, książek, filmów. Zmęczenie, które nie ma sensu i niczego nie zmieni.  

Nawet po trzech tysiącach cykli słońca, księżyca, wiosny i jesieni, proszę jedynie o kielich wina, który przyniesie światu pokój.(tłumaczenie automatyczne)

Śnieg, wicher, mróz i inne zarazy.

Te przepiękne brzoskwinie w tym roku nie zakwitną. Zimowy mróz, który w tym roku osiągnął swoje   -30, pozbawił drzewa brzoskwiniowe zawiązków kwiatowych, a i same drzewa uszkodził. Na naszych 9 drzewkach nie będzie ani jednej brzoskwini. Podobnie jest z morelami:(

(2024)

Czereśnie i wiśnie za to zakwitły pięknie, ale i ich los jest niepewny. Dobrze, że jabłonie jeszcze nie zakwitły.

A po przymrozku i trwającej nadal wichurze...

Przez najbliższe kilka dni nasz region mają nawiedzać dalsze przymrozki. Pogoda dla rolników pokazuje do - 6. Mam wielką nadzieję, że tak nie będzie, bo na polach zaczęły kwitnąć rzepaki. Wystarczy, że mamy suszę.

A tak było dzisiaj nad ranem w sadzie u siostrzenicy.

Kwietniowa rzeka

Zakwitły kaczeńce.

 

Przebudzenie roku

Skąd wiesz, że na pielgrzymim szlaku,

w którym gościńcem – pas zodiaku,

Słonce, swym niby-biegiem jeszcze

raz przemierzywszy gwiezdną przestrzeń,

od Ryb już dąży do Barana –

Skąd to wiesz, skoro z chmur utkana

płachta szarzeje od tygodnia

i wiosny dostrzec nie podobna;

Skąd wiesz, powracający ptaku,

Skąd wiesz?

Skąd wiesz, w podziemnym swym noclegu,

z dala od gwaru i dziennego

światła, gdy mróz dokoła trzyma,

jakby niechętna życiu zima

trwała – skąd wiesz, że o ułamek

wzrosła moc światła, że poranek

dnieje minutę wcześniej, że się

za miesiąc cieplej zrobi w lesie;

Skąd wiesz, korzonku przebiśniegu,

Thomas Hardy

Tłumaczenie Stanisława Barańczaka

Z tęsknoty za sałatą:)

 

W marcu nie spadła nawet kropla deszczu i wszystko, co dzikie jest maleńkie i suche. 

Na jutro wszystkie prognozy obiecują u nas wielki deszcz. Czekamy.

Bug.

 Marzył nam się Bug wielki, jak w 2024,

a jest tylko piękny.

Rzeka pełna, ale rozlewiska niewielkie i tylko tam gdzie brzeg niziutki. Trudno taki rok.

Marcowo.

Ludzie cieszą się piękną marcową pogodą, ale nie ja. Od ostatniego śniegu nie spadła ani kropelka deszczu. Jest już bardzo sucho, a dodatkowo przymrozki wyciągają wilgoć z wierzchniej warstwy gleby. Sąsiad przyspieszył wszystkie prace polowe, aby zasiać jak najwcześniej zboże. I on, i ja czekamy na deszcz.

Dzisiaj zakończyłam przecinanie sadu. Zostały mi jedynie krzaczory, które zanadto się rozrosły i przekraczają granice:)

Ostatnia jabłonka. To wczesna odmiana, która ma już 40 lat:) Jedna z czterech posadzonych przez poprzednich właścicieli. Nasze najstarsze drzewka mają już 35 lat, to też sporo jak na współczesne odmiany.

W międzyczasie zakwitło, co miało zakwitnąć o tej porze no i przyleciały bociany:) 

Godna podziwu chęć do życia.

16.03 zasiałam pomidory, paprykę i bakłażany, to też godny podziwu optymizm, że i w tym roku dam sobie z tym radę.

Zwierzaki rosną i zajmują przestrzeń:)

Psi płot, chroniący maliny.

Ten jak zawsze robi, co chce:)

Wnuk też rośnie i zajmuje przestrzeń:)

To była pierwsza wizyta u babci, bo jednak u nas jest chłodno, a nawet zimno, jak mówi moja siostra trzecia:)