Przekwitają jabłonie.

Powtarzalność czynności, myśli, książek, filmów. Zmęczenie, które nie ma sensu i niczego nie zmieni.  

Nawet po trzech tysiącach cykli słońca, księżyca, wiosny i jesieni, proszę jedynie o kielich wina, który przyniesie światu pokój.(tłumaczenie automatyczne)

Śnieg, wicher, mróz i inne zarazy.

Te przepiękne brzoskwinie w tym roku nie zakwitną. Zimowy mróz, który w tym roku osiągnął swoje   -30, pozbawił drzewa brzoskwiniowe zawiązków kwiatowych, a i same drzewa uszkodził. Na naszych 9 drzewkach nie będzie ani jednej brzoskwini. Podobnie jest z morelami:(

(2024)

Czereśnie i wiśnie za to zakwitły pięknie, ale i ich los jest niepewny. Dobrze, że jabłonie jeszcze nie zakwitły.

A po przymrozku i trwającej nadal wichurze...

Przez najbliższe kilka dni nasz region mają nawiedzać dalsze przymrozki. Pogoda dla rolników pokazuje do - 6. Mam wielką nadzieję, że tak nie będzie, bo na polach zaczęły kwitnąć rzepaki. Wystarczy, że mamy suszę.

A tak było dzisiaj nad ranem w sadzie u siostrzenicy.

Kwietniowa rzeka

Zakwitły kaczeńce.

 

Przebudzenie roku

Skąd wiesz, że na pielgrzymim szlaku,

w którym gościńcem – pas zodiaku,

Słonce, swym niby-biegiem jeszcze

raz przemierzywszy gwiezdną przestrzeń,

od Ryb już dąży do Barana –

Skąd to wiesz, skoro z chmur utkana

płachta szarzeje od tygodnia

i wiosny dostrzec nie podobna;

Skąd wiesz, powracający ptaku,

Skąd wiesz?

Skąd wiesz, w podziemnym swym noclegu,

z dala od gwaru i dziennego

światła, gdy mróz dokoła trzyma,

jakby niechętna życiu zima

trwała – skąd wiesz, że o ułamek

wzrosła moc światła, że poranek

dnieje minutę wcześniej, że się

za miesiąc cieplej zrobi w lesie;

Skąd wiesz, korzonku przebiśniegu,

Thomas Hardy

Tłumaczenie Stanisława Barańczaka

Z tęsknoty za sałatą:)

 

W marcu nie spadła nawet kropla deszczu i wszystko, co dzikie jest maleńkie i suche. 

Na jutro wszystkie prognozy obiecują u nas wielki deszcz. Czekamy.

Bug.

 Marzył nam się Bug wielki, jak w 2024,

a jest tylko piękny.

Rzeka pełna, ale rozlewiska niewielkie i tylko tam gdzie brzeg niziutki. Trudno taki rok.

Marcowo.

Ludzie cieszą się piękną marcową pogodą, ale nie ja. Od ostatniego śniegu nie spadła ani kropelka deszczu. Jest już bardzo sucho, a dodatkowo przymrozki wyciągają wilgoć z wierzchniej warstwy gleby. Sąsiad przyspieszył wszystkie prace polowe, aby zasiać jak najwcześniej zboże. I on, i ja czekamy na deszcz.

Dzisiaj zakończyłam przecinanie sadu. Zostały mi jedynie krzaczory, które zanadto się rozrosły i przekraczają granice:)

Ostatnia jabłonka. To wczesna odmiana, która ma już 40 lat:) Jedna z czterech posadzonych przez poprzednich właścicieli. Nasze najstarsze drzewka mają już 35 lat, to też sporo jak na współczesne odmiany.

W międzyczasie zakwitło, co miało zakwitnąć o tej porze no i przyleciały bociany:) 

Godna podziwu chęć do życia.

16.03 zasiałam pomidory, paprykę i bakłażany, to też godny podziwu optymizm, że i w tym roku dam sobie z tym radę.

Zwierzaki rosną i zajmują przestrzeń:)

Psi płot, chroniący maliny.

Ten jak zawsze robi, co chce:)

Wnuk też rośnie i zajmuje przestrzeń:)

To była pierwsza wizyta u babci, bo jednak u nas jest chłodno, a nawet zimno, jak mówi moja siostra trzecia:)