don't blink

środa, 18 lutego 2026

Rok Ognistego Konia

 Bułeczki bao na chiński Nowy Rok.

Składniki: mleko180, mąka 280g, drożdże 10g., szczypta soli

I już gotowe do jedzenia:)


"Pytasz mnie, dlaczego kupuję ryż i kwiaty? Kupuję ryż, żeby przeżyć i kwiaty, żeby mieć po co żyć." Kong Fu-tzu  (Konfucjusz)







poniedziałek, 2 lutego 2026

Jeszcze więcej zimy:)

" Ziemia zamarzła głęboko i mróz zacisnął swoje żelazne dłonie na wodociągach i rurach kanalizacyjnych. Przewody grzewcze popękały i cokoły domów się pokruszyły. To tylko normalne odchylenie od przeciętnych temperatur, mówili meteorolodzy. Ale chodząc po lesie, Vaino widział, jak w objęciach mrozu łamią się drzewa. Ich kora darła się i nieosłonięte białe łyko tylko lśniło jak jelita w rozerwanym brzuchu. Kamienie pękały, całowane po gładkiej powierzchni przez zimno; zwierzęta umierały, kiedy mróz głaskał ich futro.(…) Ale kiedy wiosna powinna była nadejść , pojawiła się jedynie martwa kartka z kalendarza. Wypisane na czarno słowo nie wystarczył, by przegonić mróz. Ten zaś przyczepił się do ziemi, do obumarłych drzew i do skalnych szczelin swoimi długimi lodowatymi paznokciami. Kalendarz przywoływał słowo po słowie, coraz mocniej i goręcej, ale to nie pomagało. Aż wreszcie z tych słów zaczęło uchodzić ciepło i z kartki na kartkę stawały się coraz zimniejsze. Ich dysonans przemienił się w wyziębioną, zimową pieśń, po czym słaby głos przestał się wyróżniać spośród wietrznego chóru. Tego dnia, w którym Vaino pożegnał Aino, kalendarz zatrzymał się na zawsze."

Ten urywek tekstu pochodzi z opowiadania Juha-Pekka Koskinena "Zima" w przekładzie z fińskiego Doroty Kyntaja.


Dzisiaj nad ranem było -25, a przed nami noc z temperaturą do - 30. Potem już do wiosny krok:)




sobota, 31 stycznia 2026

Niby nic, a boli.

"Są pewne granice, których nie powinno się przekraczać. Wpis znanej ukraińskiej poetki, który „zalał internet” (załączony do tego wpisu), w którym padają oskarżenia pod adresem Miasta Chełm i jego mieszkańców o rzekomą niegościnność czy brak bezpieczeństwa jest krzywdzący oraz niesprawiedliwy. Oczekiwania kawiarni na dworcu pozostawiam bez komentarza (takowej nie było nawet przed przebudową)..(…)"źródło 

Pomagało naprawdę wiele osób, i to całkowicie bezinteresownie, poświęcając swój czas i środki finansowe. Wśród pomagających były też i moje dzieci i ich znajomi. Cóż, u nas na pograniczu sytuacja wygląda, jak wygląda, a najwyraźniej ta pani jest przyzwyczajona do większych luksusów na Ukrainie.


źródło